![Maksymilian Kolbe w 1940 roku](https://d-pt.ppstatic.pl/kadry/k/r/1/5f/2c/5746201f33293_o,size,1088x550,opt,w,q,71,h,e6a5cd.jpg)
28 maja 1941 roku do obozu Auschwitz został przywieziony Maksymilian Maria Kolbe
W czasie okupacji niemieckiej działalność klasztoru franciszkanów, do którego należał Maksymilian Maria Kolbe została zawieszona. Pozostałych kilkudziesięciu zakonników Niemcy aresztowali 19 września 1939.
Po wyjściu z więzienia, Kolbe zorganizował jednak w klasztorze ośrodek usług dla okolicznej ludności. Powtórnie aresztowany 17 lutego 1941. Był przesłuchiwany i więziony na Pawiaku. Trzy miesiące później, 28 maja 1941 trafił do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie otrzymał numer 16670.
Podczas apelu w obozie 29 lipca 1941 dobrowolnie wybrał śmierć głodową w zamian za skazanego współwięźnia Franciszka Gajowniczka, który był w grupie 10 więźniów skazanych na śmierć, za ucieczkę z obozu jednego z więźniów.
Ojciec Kolbe zmarł 14 sierpnia 1941 dobity zastrzykiem trucizny – fenolu przez funkcjonariusza obozowego, kierownika izby chorych Hansa Bocka. Jego ciało zostało spalone w obozowym krematorium.
Franciszek Gajowniczek został przeniesiony do obozu koncentracyjnego KL Sachsenhausen, gdzie doczekał się wyzwolenia przez wojsko amerykańskie.